Deszcz para szybkość

Zochacz opowiadała przy kolacji, że w szkole rozmawiali z paniami o obrazie, na którym była lokomotywa we mgle. "I to był obraz Wiliama ..." Zochacz skrzywiła się, próbując sobie przypomnieć nazwisko. "... Wiliama Turnera?" podpowiedziała Mama. "Tak! Wiliama Turnera!" potwierdziła radośnie Zochacz.

Mama ma mgliste wspomnienia z własnej zerówki, ale jest pewna, że nie omawiano w niej dziewiętnastowiecznego malarstwa angielskiego. Za to na pewno nauczono ją wtedy przyszywać guziki. Tylko kto w dzisiejszych czasach dałby sześciolatkom ostre igły?

Wiliam Turner - Deszcz, para, szybkość

Dane osobowe

Mama upewniała się ostatnio czy Jachol poradziłby sobie w przypadku gdyby się gdzieś zgubił. Okazało się, że Jachol wie jak ma na imię i nazwisko, ile ma lat i jak mają na imię jego rodzice. Na koniec Mama spytała go gdzie mieszka "W Zurychu" odpowiedział Jachol uprzejmie.

Mama rozejrzała się w koło, zastanawiając jak Jachol mógł przeoczyć brak jeziora za oknem.

Ulubiona potrawa

Mama i Jachol bawili się autkami. Lola i Roman robili obiad dla swojego synka Jasia. Lola zapytała głosem Mamy "A jaką zupę lubi nasz synek?". Roman odpowiedział bez wahania jacholowym głosem "On nie lubi zupy. On lubi czekoladę".

Jakie to szczęście że ludzkie dzieci mają jednak zdrowsze gusta.

Wspólna część ciała

"A ja mam pośladki!" oświadczył Jachol z nieskrywaną dumą. "Ja też mam pośladki. Wszyscy mają pośladki." wyjaśniła Mama. Jachol szeroko otworzył oczy, po czym zachichotał "Mama ma pośladki! Mama ma pośladki!".

Matczyny pośladki dostarczyły synowi ubawu na kolejne pietnaście minut. Jak to niewiele trzylatkowi do szczęścia potrzeba.

Błąd za błędem

Jachol opowiadał Mamie swój dzień "... i wtedy on weszł ..". "Wszedł" poprawiła Mama. "Jachol zmarszczył brew i spróbował "Weszł ... Wszeł ... Ja nie umiem gadać!" zawołał zniechęcony.

Siedząca obok Zochacz pośpieszyła z pomocą "I on wtedy wszedł ze swoimi przyjacielami ...". "Przyjaciółmi" poprawiła ponownie Mama. "Widzisz Jachol, ja też nie umiem gadać" powiedziała z rezygnacją w głosie Zochacz.

No fakt. Polska język trudna język.

Hipitok

Mama bawiła się z Jacholem. W pewnej chwili Jachol zaczął urwisować, Mama wyłaskotała go więc mówiąc „Ty hipitoku!”. Jachol zachichotał, po czym zaprotestował „Nie jestem hipitokiem, jestem kokodyjem”.

P.S. Hipitok to Mamy ulubione ostatnio słowo z jacholowego słownika. Jakieś pomysły?

Rozbitkowie

Pietruszka, Jachol i Mama bawili się na placu zabaw w rozbitków. W pewnej chwili Pietruszka zawołał "Musimy szybko poszukać jakiegoś schronienia". Mama rzuciła okiem na Jachola i spytała "A co to jest schronienie? Czy to coś do jedzenia?". Jachol zmarszczył brew, po czym odparł zaskoczony "Nie, to jest dom".

Mama zastanawiała się ostatnio, czy jest sens czytać całej trojce na głos "Tajemniczą Wyspę" Juliusza Verne'a, bo przecież dla trzyletniego Jachola to na pewno zbyt trudna lektura. Jak widać jednak sporo z niej zrozumiał.

P.S. "Tajemniczą Wyspę" czyta oczywiście Pietruszka. Ale ponieważ to jedna z ulubionych książek Mamy, czasem udaje się jej namówić syna na to, żeby poczytać mu ją na głos.

Zgubieni

Pietruszka, Zochacz i Jachol bawili się razem, kiedy weszła Mama i spytała, dlaczego jeszcze nie zrobili tego o co prosiła ich pół godziny wcześniej. „O nie! Jesteśmy zgubieni!” zawołał Jachol.

W byciu matką najtrudniejsze bywa czasem zachowanie powagi.

Miara powolności

Szkółka narciarska Zochacz skończyła zajęcia już w czwartek. W piątek rano, Mama zaproponowała więc córce, żeby pojeździły sobie razem, kiedy Tata będzie z Jacholem na placu zabaw. Wjechały więc wspólnie wyciągiem, po czym ruszyły w dół. Zochacz szybko wyminęła Mamę, która jechała sobie spokojnie, szerokimi esami-floresami.

Gdy Mama dotarła na dół zastała tam zaniepokojoną lekko Zochacz, która spytała tonem pełnym wyrzutu "Co ty robiłaś przez tyle czasu Mamo?". Po drugim wspólnym zjeździe Zochacz uznała jazdę z Mamą za totalną nudę po czym zdjęła narty i dołączyła do Jachola na placyku.

Mama poważnie rozważa zapisanie się w przyszłym roku do szkółki wraz z Jacholem.

Dziewczyńska broń

Jachol wziął do ręki dwie kredki. Jedną wręczył Mamie, po czym oświadczył "To są nasze miecze". W trakcie walki, zarówno Mama jak i Jachol stracili oręż. Mama podniosła jedną z kredek, drugą wręczając synkowi. Jachol rozpłakał się rozpaczliwie. Zaskoczona Mama spytała synka czemu płacze "Bo to jest dziewczyńska kredka! Popatrz, różowa!". Mama przyjrzała się uważnie kredce, którą trzymała w dłoni. Nawet ona nie zorientowała się, że ta jest czerwona a druga ma odcień amarantowego różu. Ale Jachol wypatrzył to bezbłędnie.

Bo mężczyzna może pojedynkować się nawet na kredki. Ale przecież nie na różowe!

Uzasadniona troska

W każdej rodzinie, zwłaszcza tej dużej, jest tak, że nie wszyscy zdobywają wszystkie umiejętności jednocześnie. Kiedy niektórzy radzą już sobie świetnie, inni wciąż się uczą lub wręcz dopiero do nauki przymierzają.

Kiedy ostatnio Rodzice zabrali dzieci w góry, zgodnie uznali, że w tym roku nie poślą jeszcze Jachola do szkółki narciarskiej. W efekcie musieli się przy nim zmieniać. W poniedziałek, Rodzice ustalili, że na początku Tata zajmie się Jacholem a Mama pojedzie z Pietruszką na stok. "Tylko uważaj. Nie przesadzaj z prędkością i trzymajcie się razem." powiedział poważnie Tata. Pietruszka  odparł natychmiast "Oczywiście tato, przecież wiem. Będę jechać tuż koło Mamy.". Tata kiwnął głową z aprobatą i dodał "Pamiętaj, masz się opiekować Mamą".

Mama westchnęła, widząc powagę z jaką dziesięcioletni mężczyzna przejmuje nad nią opiekę od własnego ojca. Po równo z dumy i z zawstydzenia.

P.S. W połowie zbocza Mama uznała, że stok jest w sam raz na jej umiejętności, powiedziała więc Pietruszce, że może już dalej jechać sam a ona sobie poradzi. Pietruszka upewnił się trzy razy, po czym złożył się jak Alberto Tomba i pomknął w dół jak strzała.

Granice zabawy

Mama i Jachol lepili tort ze śniegu. Odśpiewali "Sto lat", zdmuchnęli świeczki, po czym Jachol przystąpił do krojenia tortu. W połowie pracy przerwał gwałtownie i powiedział do Mamy z niepokojem w głosie "Tylko nie bierz śniegu do buzi. Nie wolno!".

Jakie to szczęście, że Jachol Mamę poinformował. Bo kto wie, może nie wiedziała?

Prawda warta odnotowania

Wracając że szkoły Zochacz opowiadała, że pani kazała im napisać dowolne zdanie. Dzieci pisały różne zdania, zwykle pochodzące z ostatniej czytanki. "A ja napisałam "Tata kocha mamę". Bo to prawda." wyjaśniła Zochacz.

Nie ma chyba lepszego walentynkowego przesłania.

Człowiek lepszego sortu

Mamy koledzy ze Szwajcarii przysłali jej film Switzerland second. Pietruszka zaglądał Rodzicom przez ramię kiedy go oglądali. Część odniesień zrozumiał, ale większości nie. Rodzice uznali, że prawie dziesięcioletni Pietruszka jest już wystarczająco duży żeby porozmawiać z nim o polityce, opowiedzieli mu więc o tym dlaczego świat obawia się prezydentury Trumpa. O tym, że chce zakazać wjazdu imigrantom, wybudować mur na granicy z Meksykiem, że nie okazuje szacunku kobietom. Po czym Mama spytała Pietruszkę "Synu, byłeś w szkole w Zurychu. Miałeś kolegów którzy byli Amerykanami i takich którzy byli Arabami, murzynami, Chińczykami czy pochodzili z Indii. Miałeś poczucie, że którzyś z nich byli gorsi? Albo że dziewczyny są zwykle mniej mądre niż chłopcy i że ogólnie można je traktować bez szacunku?".

Pietruszka zamyślił się na krótką chwilę i powiedział "Nie. O tym czy ktoś jest dobrym człowiekiem decyduje to jakie ma serce, czy jest mądry i pracowity. A nie to jaką ma skórę albo płeć".

Skoro dziesięciolatek to zrozumiał, to chyba i w Białym Domu dadzą radę?

Plan zadań

Tata stwierdził ostatnio, że ma już dość powtarzania dzieciom co mają zrobić i przymocował na ścianie między pokojami Zochacz i Pietruszki tablicę zadań. Wczoraj Zochacz samodzielnie zanotowała na niej czym się ma zająć. Mama znając zadanie odczytała je od razu - czy wśród Czytelników mamy znawców hieroglifów?

Wilk na szóstkę

Jachol chodził po domu i rozmawiał z kimś przez zabawkowy telefon. Zaintrygowany Pietruszka zapytał brata do kogo dzwoni "Do wilka" odparł uprzejmie Jachol. Zaskoczony nieco Pietruszka zapytał ponownie "A jaki jest numer do wilka?". Jachol wzruszył ramionami i rzucił w przelocie "Sześć".

 Gdybyście więc Drodzy Czytelnicy mieli kiedyś jakąś sprawę do wilka, to już wiecie jak go złapać.

P.S. To jest historyczna notka. Pierwsza napisana przez Pietruszkę. Na małych zielonych karteczkach. I wręczona Mamie z nieskrywaną dumą i komentarzem "Mam dla ciebie historyjkę na bloga". Mama nie może wprost uwierzyć, że jej starszy syn jest tak duży. Dla niej to było ledwie wczoraj, kiedy sama z dumą zanotowała jego pierwsze zdanie.

3 razy 3

Czas leci jak błyskawica. Dopiero co Mama chwaliła się, że Jaś zawitał na świecie a już dziś kończy trzy lata. Po drodze zyskał własny przydomek, nauczył się chodzić, mówić i stał się kluczową częścią rodziny, która dzięki niemu stała się kompletna. Aktualnie planuje zostać strażakiem. Albo operatorem dźwigu. Lub ewentualnie kosmonautą.

100 lat Jacholu, niech świat zawsze pokazuje Ci swoją słoneczną stronę. Rodzeństwo i Rodzice na pewno Ci w tym pomogą.

Definicja Ameryki

Jachol biegał po domu podśpiewując "Ameryka! Ameryka!". Zaintrygowany Tata zapytał synka co to znaczy Ameryka. "Południowa" odpowiedział uprzejmie Jachol.

Umiejętności szybkiego kojarzenia faktów odmówić Jacholowi nie można.

Trojaczki

"Wiesz Mamo, jak będę kiedyś miała trzech synków to dam im na imię Kacper, Melchior i Baltazar" oświadczyła stanowczo Zochacz. No cóż, zawsze lepsze to niż Hyzio, Dyzio i Zyzio.

Wspólna miłość

Odkąd Mama zaczęła pisać tego bloga, towarzyszył jej jeden niepokój. Jak dzieci zareagują kiedy się o nim dowiedzą. Czy się obrażą? Albo zezłoszczą? Czy może się ucieszą i docenią?

Ostatnio Mama pisała nową notkę i zostawiła przeglądarkę otwartą na stronie z blogiem. Pietruszka przechodził obok komputera i zapuścił żurawia. Znajome pseudonimy nie przeszły niezauważone. Już po chwili Pietruszka zaczął chichotać. Po kolejnej zapytał Mamy czy opisała gdzieś historię o tym, jak to nie zjadł wszystkich kanapek.

Kiedy Mama pokazała mu tę notkę i wyjaśniła jak poruszać się po archiwum bloga, Pietruszka wsiąkł na dobrą godzinę. Po czym wstał od komputera i powiedział "Ten blog jest genialny. Kocham go". "Ja też" powiedziała Mama z ulgą w głosie.